دندانپزشک

چه هنگامی یک دندان نیاز به عصب کشی داراست؟
در صورتی‌که پالپ، که بافت قابل انعطاف درون دندان میباشد که دربردارنده اعصاب و روان و عروق خونی میباشد، عفونی یا این که جراحت ببیند، ممکن میباشد دندان نیاز به کار ریشه داشته باشد. شایع‌ترین علل زخم یا این که عفونت پالپ عبارتند از پوسیدگی عمیق، اقدامات مکرر دندانپزشکی روی به عبارتی دندان، ضربه به دندان، شکاف یا این که شکستگی در دندان. وقتی‌که پالپ عفونی گردیده یا این که زخم ببیند، دندان ممکن میباشد دردناک و حساس به دمای سرد و گرم گردد. یا این که ممکن میباشد تورم و آلرژی در لثه‌های فضا بوجود آید. اما در برخی موردها ممکن میباشد به هیچ وجه علائمی وجود نداشته باشد. در شکل عدم معالجه، عفونت یا این که جراحت به پالپ میتواند سبب ساز به آبسه خواهد شد. آبسه یک پاکت آکنده‌از پلشت میباشد که درد بیشتر و جراحت به استخوان و بافت‌های دور و بر را بهمراه داراست. عصب‌کشی روشی میباشد که در آن پالپ عفونی یا این که مصدوم از دندان بیرون و درون دندان پاک و لبریز می گردد تا از عفونت یا این که جراحت بیشتر دوری نماید. این طرز قادر است به نجات دندان و خودداری از نیاز به کشیدن دندان دندانپزشک  یاری دهد.

عصب کشی دندان نابالغ با اپکس گشوده چه‌طور ایفا می گردد؟
عصب کشی دندان نابالغ با اپکس گشوده با دندان ساده تفاوت‌هایی دارااست. درین نصیب از نوشته ی علمی به رسیدگی ظریف این فرایند خوا هیم پرداخت. عصب کشی دندان نابالغ با اپکس گشوده مشمول روند تحت میباشد:

معاینه
در مرحله نخستین دندانپزشک برای انتخاب صورت شبکه ریشه و همینطور چک واحد سنجش جراحت ریشه، با اشعه ایکس از دندان عکس می گیرد.

بی حسی موضعی
بعد از بدست آوردن نقشه ظریف ریشه، منطقه دور و اطراف دندان مصدوم با استعمال از بی‌حسی موضعی بی‌شم می گردد.

دسترسی
بعداز اینکه مریض به طور کامل بی‌احساس شد، دندانپزشک سوراخی در تاج دندان ساخت‌و‌ساز می‌نماید. این حفره به خواسته دسترسی ریلکس‌خیس به محیط پالپ میباشد.

استارت معالجه
دندانپزشک با استعمال از ابزارهای خرد، پالپ عفونی یا این که مجروح را از محیط پالپ بیرون کرده و شبکه‌های ریشه را پاک کرده و صورت می دهد. زمانی‌که شبکه ریشه پاک و صورت داده شد، دندانپزشک شبکه‌ها را با موادی مانند گوتاپرکا لبریز می‌نماید. به اصطلاح شبکه‌ها را مهر و موم می‌نماید. در حالتی‌که اپکس ریشه دندان هنوز گشوده باشد، دندانپزشک ممکن میباشد دارویی را در شبکه ریشه قرار دهد تا تشکیل بافت نو در باطن دندان را تحریک نماید. آن‌گاه دندانپزشک یک پرکردگی موقت برای بستن دهانه ساخت گردیده در تاج و برای حفظ از دندان قرار میدهد. در وعده دیدار آینده، دندانپزشک دندان را پژوهش می‌نماید که آیا به صحت ترمیم انجام یافته میباشد یا این که نه. همینطور برای بازیابی کوشش و ظواهر دندان، یک تاج یا این که پرکننده مستمر قرار می دهد.

علل بروز اپکس گشوده در دندان نابالغ چیست؟
وجود اپکس گشوده در دندان نابالغ معضلی میباشد که بایستی تخت گاز معالجه گردد. عدم تحقیق به موقع به آن میتواند مشکلاتی برای مریض بوجود آورد و در غایت باعث به حیف کردن دندان طبیعی خواهد شد. تحقیق علل بروز اپکس گشوده در دندان نابالغ می تواند به خودداری از بروز این ایراد یا این که معالجه سریعتر آن امداد شایانی نماید. به دنبال به توضیح این دلایل میپردازیم.

تروما: ضربه یا این که آسیبی که به دندان وارد آمده میباشد، مانند ضربه به دهن، قادر است به بافت پالپ زخم برساند و از مسدود شدن بی نقص اپکس پرهیز نماید.
عفونت: در حالتی‌که حفره یا این که پوسیدگی دندان به موقع و بدون نقص معالجه نشود، قادر است عفونت باکتریایی در پالپ تولید نماید. این عفونت ممکن میباشد منجر التهاب و جراحت به پالپ و در سود به گشوده شدن اپکس بیانجامد.
دست اندرکاران ژنتیکی: برخی از اختلالات ژنتیکی مانند dentinogenesis imperfecta، قادر است سبب ساخت‌و‌ساز ناهنجاری در پرورش دندان و بروز اپکس گشوده گردد.
داروها: برخی داروها یا این که معالجه‌ها، مانند شیمی‌درمانی یا این که پرتو درمانی، می توانند با دندان‌های در هم اکنون پرورش تداخل داشته باشند و منجر گشوده شدن اپکس‌‌ها شوند.
کمبودهای تغذیه‌ای: کمبود یا این که عدم تعادل تغذیه‌ای، مانند کمبود ویتامین D یا این که کلسیم، می تواند بر پرورش دندان اثر بگذارد و سبب ساز گشوده شدن اپکس‌‌ها شود.
ارتقا سن: با ارتقا سن، سرعت پرورش دندان کاهش مییابد و ممکن میباشد در بعضا مورد ها، اپکس به صدق بسته نشود.
علل ناشناخته: در بعضا موردها، انگیزه گشوده شدن اپکس‌‌ها ممکن میباشد ناشناخته یا این که ایدیوپاتیک بوده و پژوهش ها بیشتری برای فهم سازوکار‌های مورد‌ای مایحتاج میباشد.
اپکسیفیکاسیون و اپکسوژنزیس
اپکسیفیکاسیون و اپکسوژنزیس طریق‌های گوناگون دندانپزشکی می باشند. اپکسیفیکاسیون روشی برای معالجه دندانی با یک پالپ غیر حیاتی (در معنای مرده یا این که کم آب بودن پالپ درون دندان) میباشد که پرورش ریشه بی نقص نشده باشد. درین نحوه، دندانپزشک یا این که اندودنتیست تا جایی که ممکن میباشد پالپ عفونی گردیده را بر می دارد و آن را با دارویی جایگزین می‌نماید تا بازدارنده ساخت و ساز یک حایل بافت دشوار در نوک ریشه خواهد شد.

ولی اپکسوژنزیس روشی برای دندان‌هایی میباشد که پالپ‌های حیاتی دارا‌هستند (یعنی پالپ درون دندان زنده میباشد) و کاملا پرورش نکرده‌اند. این وضعیت معمولا در خردسالان یا این که نوجوان ها وجود داراست. در‌این شیوه، دندانپزشک یا این که اندودنتیست پالپ یا این که بخشی از آن را بر می دارد و تشکیل عاج و بافت پالپ را تحریک می‌نماید تا رویش و پیشرفت مداوم ریشه را تشویق نماید تا در زمان مجال تماما صورت بگیرد. این نحوه برای نگهداری سرزندگی دندان و ادامه پرورش اپکس ریشه اجرا می شود.